Sinds de wandeling met Huub H. anderhalf jaar geleden is er
veel gebeurd. Als ik het laatste verslag nog eens nalees, wordt het me wee te
moede en denk ik nog vaak terug aan die SMS die ik van hem ontving tijdens mijn
vakantie op Sicilië, nog geen twee maanden na onze wandeling. Hij meldt dat de
kanker terug is en ongeneeslijk. Wat een rampspoed. Op zondag 8 en maandag 9
juli is hij voor het laatst bij ons te gast in Druten. We hebben samen veel
gehuild, maar toch ook nog gelachen. Huub had als cadeau een heuse fles wijn
uit Montalcino meegenomen, een Brunello! Dat riep weer herinneringen op aan die
keer dat we samen in het voorjaar van 2005 in Montalcino deze wijn der wijnen hebben
geproefd (zie http://donumberto.blogspot.com/).
We brachten een toast uit, ja waarop, tot Huub plots zei: ‘op mijn verjaardag
dan maar!’ Hij bleek zijn laatste verjaardag bij ons te vieren …
Daarna heb ik hemvoor het laatst gezien op maandagavond 17
september bij hem thuis. Het afscheid viel niet mee. Tot mijn grote verrassing
gaf hij mij aan het eind van de avond een enveloppe gevuld met geld. Hij stond
erop dat ik dat zou aannemen. Daarop zei ik dat ik het zou besteden aan het
wandelen, om preciezer te zijn, aan het op een of andere manier voortzetten van
onze tocht. Dat ging Huub te ver: geen verplichtingen op je nemen vanwege de
omstandigheden en zeker niet als je die toch niet kunt waarmaken.
Huub is in de nacht van vrijdag 28 op zaterdag 29 september 2007 in zijn huis in Den
Bosch overleden. De uitvaart was op zaterdag 6 oktober in Maastricht. Hij ligt
nu samen met Francien in één graf. Bij de koffietafel had ik iets willen
zeggen, maar daarvoor was de ruimte niet geëigend. Ik heb mij ‘toespraakje’ aan
een vriend van Huub gegeven, waar hij het vaak over had: Jan Tielemans.
Voor Huub en Francien zijn in het Mescher Plukbos bij Eysden
twee bomen geplant als toegang tot dit natuurgebied. Op zondag 13 januari 2008 vond
daar een reünie plaats van vrienden van Huub en Francien. Daar heb ik ook Jan
Bakker leren kennen, een vriend van Huub die hij heeft leren kennen tijdens
zijn makelaardijstudie en met wie hij de afgelopen tien jaar vele wandelingen
in Frankrijk gemaakt heeft. Bij de twee bomen van Huub en Francien heb ik
alsnog een praatje gehouden, iets over vriendschap en wandelen en een bepaalde
zielsverwantschap. Tevens heb ik er het gedicht van de Waterlelie van Frederik
van Eeden voorgedragen. Na afloop van deze bijeenkomst heb ik een afspraak
gemaakt voor 16 februari met Jan T. in Waalre. Daar was ook Jan B. aanwezig.
Samen hebben we toen besloten om de wandeling naar Rome voort te zetten, ook al
blijft het ongewis of en wanneer het einddoel ooit bereikt wordt. Maar alleen
al het hebben van zo’n doel geeft kracht en energie.
Ruim een half jaar later is het dan zover. We spreken af bij
het eindpunt van onze driedaagse wandeltocht. We stappen over in mijn auto en
gaan samen naar het beginpunt: Gemünd, pension Rau, waar Huub en ik ruim
anderhalf jaar geleden onze wandeltocht beëindigd hebben. Het kan verkeren ….
(10-9-2008)